Sunday, 15 February 2009

Best in Times



คุณเป็นคน "ความจำปลาทอง" หรือเปล่า?

เมื่อเช้า แปรงฟันอาบน้ำหรือยัง?
อาทิตย์ที่แล้ว กินข้าวกะเพราไก่ไข่ดาวไปกี่จาน?
เดือนก่อน ค้างค่าบัตรเครดิตหรือเปล่า่?
ปีที่แล้ว กลับบ้านไปหาพ่อแม่กี่หน?
.
.
.
แล้วคุณเคยลืม/จำใครบางคนมั้ย?

คนที่บ้าบอ ทำให้เราหัวเราะได้เวลาเศร้าเสียใจ
คนที่ไม่เข้าใจในสิ่งที่เราพูดทั้งหมด แต่ก็ตั้งใจฟังจนจบ
คนที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่เคียงข้าง ร่วมทุกข์แบ่งสุข
คนที่ครั้งหนึ่งเคยให้สัญญาว่าจะไม่ทิ้งกันและกัน ...
แต่ก็ต้องพรากจากกัน
.
.
.
คนที่คุณเรียกว่า "รักครั้งแรก"

-----------------------------------------------------------------------

บ่อยครั้งที่ผมเจอคำถามเดิม ๆ จากคนรอบข้าง

"ไปดูหนังกับใคร? คนเดียวหรอ? เฮ้ยไม่เหงาแย่หรอวะ?"
"ไม่พาใครกลับมาบ้านบ้างล่ะลูก?"
"เมิงชอบใครมั่งป่าวเนี่ย ไม่ลองคบใครสักคนดูวะ เปิดใจบ้าง"
.
.
.
ผมมักจะเลี่ยงคำถามเหล่านั้น ด้วยประโยคเดิม ๆ เช่นกัน

"จะไปดูกะใครได้ละพี่ ก็คนที่อยากดูด้วยยืนข้าง ๆ พี่ไงล่ะ ฮา ๆ"
"ลำพังเอาตัวเองกลับมาถึงบ้านให้แม่เห็นหน้า ก็ดีถมไปแล้ววววว"
"สงสัย เมียกรูยังวิ่งเล่นอยู่บนสวรรค์ ... ลงมาเกิดสะทีสิจ๊ะ นางฟ้า"
.
.
.
ภาพรุ่นพี่ที่ทำงานร้องไห้เศร้าเสียใจ เพราะเลิกกับแฟน
ภาพคนเคยรักกันในจอสี่เหลี่ยม กลายเป็นคนแปลหน้าซึ่งกันและกัน
ภาพคนที่ระเบิดอารมณ์และคำพูดใส่กัน ย้อนกลับไปไม่นาน ทั้งสองเคยจูงมือกัน
.
.
.
ภาพเหล่านี้ละมั้ง ที่ทำให้ผมใช้คำตอบเดิม ๆ ทุกครั้งกับคำถามเดิม ๆ
จริง ๆ แล้ว ผมมันคนขี้ขลาดต่างหาก ที่หาเกราะป้องกันตัวเอง
ไม่ให้เจ็บทั้งตัวและใจ เหมือนภาพที่เห็นจากคนรอบตัว
.
.
.
มันไม่ผิดใช่มั้ย ที่จะยินดีให้ใครต่อใครเรียกว่า คนขี้ขลาด ... เพียงเพราะว่า
ผมยังไม่ลืมใครคนนั้น และ ไม่กล้าพอที่จะจำภาพของเขา ... เป็นครั้งสุดท้าย



ยังไม่ตอบผมเลยว่า คุณเป็นคน "ความจำปลาทอง" หรือเปล่า?


--------------------------------------------------------------------------------------



จะได้ไม่ลืมกัน - เบิร์ด ธงไชย

Wednesday, 23 January 2008

Sunday, 13 May 2007

ในหนึ่งวัน





















ในหนึ่งวัน

Lullaby

ดวงอาทิตย์ เหนือขอบฟ้า อีกครั้ง
การเริ่มต้น ของ วันใหม่
ก็เป็นอย่างนี้ ทุกวัน ก็เป็นอย่างนี้ เรื่อยไป

ไม่อาจหยั่งรู้ เหตุการณ์ใด จะเกิด
สิ่งที่หวังจะเป็น อย่างไร
ก็เป็นอย่างนี้ ทุกวัน ก็เป็นอย่างนี้ เรื่อยไป

ดวงอาทิตย์ตระหง่าน กลางท้องฟ้า
ใช่ว่ามันจะอยู่ เพียงลำพัง
เพียงสาดแสง ส่องสว่าง มาบดบัง เบื้องหลัง ยังมีดวงดาว

ผ่านทุกเหตุการณ์ ทุกการกระทำ
ฉันยังจดจำ ฉันยังมีเธอ อยู่
จะดี จะร้าย จะเป็นอย่างไรไม่รู้
ก็ที่ชีวิตฉันยังอยู่ เธอจะยังอยู่

ดวงอาทิตย์ตระหง่าน กลางท้องฟ้า
ใช่ว่ามันจะอยู่ เพียงลำพัง
เพียงสาดแสง ส่องสว่าง มาบดบังเบื้องหลัง ยังมีดวงดาว

ผ่านทุกเหตุการณ์ ทุกการกระทำ
ฉันยังจดจำ ฉันยังมีเธอ อยู่
จะดี จะร้าย จะเป็นอย่างไรไม่รู้
ก็ถ้าชีวิตฉันยังอยู่ เธอจะยังอยู่

ผ่านทุกเหตุการณ์ ทุกการกระทำ
ฉันยังจดจำ เสมอ เธอยังอยู่เสมอ
ฉันยังมีเธอ ฉันยังมีเธอ อยู่
จะดี จะร้าย จะเป็นอย่างไรไม่รู้
ก็ถ้าชีวิตฉันยังอยู่ เธอจะยังอยู่
แม้ชีวิตฉันไม่เหลืออยู่ รักฉันจะอยู่กับเธอ

ดวงอาทิตย์ ลาขอบฟ้า อีกครั้ง
สิ้นสุดแล้ววันใหม่ พรุ่งนี้จะเป็น อย่างไร
หลายอย่าง อาจเปลี่ยนไป ฉันก็จะเป็นอย่างนี้ ทุกวัน
จะเป็นอย่างนี้ เรื่อยไป จะมีแต่เธอ ในใจ
จะเป็นอย่างนี้ เรื่อยไป



Thursday, 5 October 2006

Traffic Lights - ไฟเขียว 5 วินาที


ทุกครั้งที่ไปทำงาน ผมต้องผ่านสี่แยกนี้เป็นประจำ
ขณะที่ "ยืน" อยู่บนรถเมล์ที่ติดไฟแดง
ผมมองเห็นคนขายพวงมาลัยเดินไปมา
เขากำลังทำหน้าที่ของเขา ...

พอไฟเขียว รถเมล์คันที่ผม "ยืน" อยู่หางแถวของรถคันอื่น
1 - 2 - 3 - 4 - 5 ...
ไฟเหลืองกระพริบ 1 วินาที
แล้วไฟแดงก็ตามมาทันที

นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับผม เพราะเจอเหตุการณ์นี้ทุกวันทำงาน
แต่ที่ทำให้ผมแปลกใจคือ ไฟเขียวอีกสามแยกมันทำไมนานเกิน 5 วินาที
หรือว่า แยกที่ผมใช้เดินทาง มันคือ แยกเมียน้อย

5 วินาที ทำให้มนุษย์เงินเดือนเข้างานสาย 15 นาที

ขณะที่ก่นด่าใครหลายคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ในใจ
ผมเห็นรอยยิ้มของคนขายพวงมาลัย กับแบงค์ยี่สิบที่ถืออยู่ในมือ
ถ้าไฟเขียวของผมนานสักครึ่งนาที ...
ผมจะได้เห็นรอยยิ้มของเขามากกว่านี้มั้ยนะ

บางคนอาจมองเรื่องของตัวเองเป็นสำคัญ
โดยหลงลืมไปว่า ยังมีอีกหลายคนที่กำลังเดือดร้อนกับสิ่งที่ตัวเองอยากให้เป็น

ผมก็เป็นคนหนึ่งในคนจำนวนนั้น ...

พรุ่งนี้ ผมอยากให้ไฟเขียว แค่ 3 วินาที ... จริง ๆ นะ